Από την Πύλη ο επόμενος σταθμός είναι η όμορφη Ελάτη, πνιγμένη στα έλατα (όπως δηλώνει και το όνομά της). Άλλοτε λουσμένη στο φως του ήλιου κι άλλοτε τυλιγμένη σε πέπλα ομίχλης, απαγκιάζει στις δασωμένες πλαγιές του ξεχωριστού βουνού της Θεσσαλίας, του Κόζιακα, σε υψόμετρο 950 μέτρων.
Αν σ’ ένα ταξίδι αναζητάτε το ιδιαίτερο, το αναπάντεχο, το ανεπιτήδευτο, η Πίνδος θα γίνει ο δικός σας προορισμός. «Κλείστε το μάτι» στην πιο πλανεύτρα φύση και ζήστε με ανοιχτές όλες τις αισθήσεις την ανείπωτη γοητεία της. Όσο για τις γεύσεις της, μάλλον θα τις θυμάστε για καιρό...
Τι θα λέγατε γ...
Ένα δείγμα της πολυμορφίας του Πηλίου είναι το χωριό Τρίκερι με όλα τα χαρακτηριστικά ενός νησιώτικου οικισμού. Οι κάτοικοι ήταν ψαράδες, σφουγγαράδες και τολμηροί καπεταναίοι, αρχοντικά των οποίων διατηρούνται μέχρι σήμερα και δεσπόζουν στα στενά καλντερίμια του χωριού. Ζωντανή διατηρείται ακόμα η ...
Χώρος χαρακτηρισμένος ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους είναι η "Μπράνη", η πλατεία στην είσοδο του οικισμού με τη ρεματιά καθώς και η κεντρική πλακόστρωτη πλατεία του χωριού το γνωστό "παζάρι" με την μοναδική επίπλευρη κρήνη της "τα Λιοντάρια", διακοσμημένη με πλούσια λιθανάγλυφα, τα υπεραιωνόβια πλατάνια...
Ακολουθώντας δασικούς δρόμους με απίστευτη ομορφιά, ανακαλύψαμε ένα ακόμη ονειρεμένο πέτρινο γεφύρι, κάτω από το Νεραϊδοχώρι: το μονότοξο γεφύρι του Χατζηπέτρου, που είναι κρυμμένο ανάμεσα στις φυλλωσιές των δέντρων. Το τοπίο συναρπάζει!
Το χωριό συγκροτήθηκε, σύμφωνα με παλιές μαρτυρίες, από νομάδες κτηνοτρόφους στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και γρήγορα αναπτύχθηκε, σε βαθμό μάλιστα που αποτέλεσε για μια μεγάλη περίοδο των δίσεκτων εκείνων χρόνων, πρωτεύουσα των βακούφικων χωριών του Πηλίου, όπου είχε την έδρα του ο Τούρκος βοεβόδας...| 1|2|3|4|5| |